Wpływ sportu na nasz charakter

« wróć

Już w czasach starożytnych sport był narzędziem kształtującym charakter jednostki. Ideał wychowania Kalokagathia wyrastał właśnie z tego przekonania. Ucieleśnieniem tej idei była instytucja Gimnazjonu.

Jak wiemy z antycznych przekazów obok zajęć fizycznych młodzież ateńska namiętnie oddawała się tam edukującym dyskusją. Wysiłek sportowy łączono tam z hartowaniem charakteru. Nie dziwi więc fakt, że wybitny wychowawca młodzieży twórca  klasycznej europejskiej filozofii Sokrates właśnie to miejsce upatrzył sobie za teren swojego działania.

Jak pamiętamy Sokrates jest twórcą intelektualizmu etycznego tj. przekonania, że człowiek który zna dobro również dobro czyni. Wartości i normy etyczne przekazywał on często swoim uczniom podczas ćwiczeń w Gimnazjonie[1].

Spadkobierca tej tradycji św. Tomasz z Akwinu zagadnienie Sportu sytuuje w zakresie teologii moralnej. Uważał on bowiem, że kultura fizyczna jest sztuką, która udoskonala ciało i dusze, pomaga w kształtowaniu charakteru człowieka, ułatwia zdobycie sprawności. Wiedział, nadto, że gry i zabawy sportowe wzmacniają energię życiową człowieka, podtrzymują radość i dobry nastrój ułatwiają panowanie nad sobą i pomagają w samowychowaniu[2]

Komentator myśli Akwinaty Waldemar Bednarski rozwija tę naukę w swoich opracowaniach. Możemy się z dowiedzieć o wartości ćwiczeń sportowych w zdobywaniu takich cech jak roztropność, umiarkowanie, ukierunkowanie popędów i wad oraz osiąganie prawdziwej radości i szczęścia na ziemi[3].

Ta filozoficzno – pedagogiczna refleksja znajduje swe potwierdzenie w praktyce. Prowadzący treningi dostrzegają bowiem, ze podczas gier zespołowych kształtuje się po okiem dobrego wychowawcy takie cechy charakteru jak: obowiązkowość, sumienność,  uczciwość, odwaga cywilna, punktualność oraz szacunek dla słabszego[4].

Papież sportowiec – Jan Paweł II pogłębia refleksję o sporcie zwracając uwagę ze ma on na celu integralny rozwój człowieka. Proces ten mają jego zdaniem ułatwiać cnoty tj. wielkoduszność, poczucie braterstwa, uczciwość, szacunek dla ciała. Wielką wagę przykładał on również do zdrowo pojętej rywalizacji, która winna zastąpić wszelkie antagonizmy[5].